در آغوش مرگ

تنهایت می گذارد، تو می مانی و یک رد پاگرمای دست هایت می رود، سردت می شود، یخ میزنی و پس از مدتی به تنهایی عادت می کنی...تا اینکه لعنتی ای با آتشی در دستانش می آید، گرمت می کند و باعث می شود تنهایی را فراموش کنی، ولی او هم نمی ماند.و دوباره باز همه چیز تکرار می شود،گرمای دست هایت می رود، سردت می شود، یخ میزنی...اما این بار لبخندی گوشه لبانت می شکند، دیگر منتظر هیچ لعنتی ای نیستی، به دنبال آتش نمی گردی، با یخ زدن کنار آمده ای، و تنهایی را هم دوست داری!...

دِلَم برایِ " تو " ،ببخشید ...!!دِلَم ،برایِ " شما " تَنگ می شود ." خیال پَردازی " که می کنم ،فراموشم می شود ..سَهم مردم شده ای ....

درچشمانم تنــهـــــــا يي ام را پنهان مي کنم , در دلم ، دلتنــــــگي ام را در سکوتم ، حرفهاي نگفته ام را , در لبخندم ، غــــــصه هايم را دل من چه خردسال است ساده مي نگرد , ساده مي خندد , ساده مي پوشد دل من از تبار ديوارهاي کاهگلي ست ساده مي افتد, ساده مــــي شکند... ساده مـــــــي ميرد دل من تنـــــها ، تنـــــها، سخت مي گيرد......

بعضى از آدمهايى كه الان پايين اسمشانlast seen a long time agoنوشته شده،همانهايى هستند كه يك روز برايشان ميمرديم شايد!اينها كه ميگويند مهم نيست،دروغ ميگويند!آدمى،اگر چيزى برايش مهم نباشد،واكنش نشان نميدهد!همه ى بلاك شده هايمان،هنوز شايد اندكى برايمان مهم باشند!...

در حوالی رویاهایم کسی هست کهبعد از هر باران دلتنگی رنگین کمانی می شود برایمبا تار و پود عشق ..کسی هست که از شوق آمدنشبه استقبال بهار می روند خزانهای عاشقی امکسی هست که آسمان تنهایی ام رابا تمام عظمتش به آغوش می کشدکسی هست که ابرها را وسوسه می کندبه لحن بارانوقتی هوایش در من گل می کند ..کسی هست که از زخمه های عاشقانه اشسمفونی بتهوون می شودموسیقی ذهنم …اما...همیشه کسی هست که نیست …...