در آغوش مرگ

پریشان است و افسون و هوس در چشم او جمع است پـــــری رو از پـــــریده رنگ آخــــر ڪِــــے خبـــــــــر دارد؟ اگر چه مثل نرگس نیست چشمش سخت بیمار است ڪـمر چـــون مــــو ندارد او ، ولـــــے مــــو تـــا ڪمــر دارد لبش شیرین و حرفش تلخ و چشمش مست و قلبش سنگ درشت و نــــرم را آمیـــخته با خیــــــــــــــر و شــر دارد بــــه یـــاد اولین بیت از ڪتــــابِ خواجــــه افتادم شروع عشق شیرین است، بعدش دردسر دارد...

واژه هـــایم رنـــگ بــاران دارد…وقتـــی از تـــو مــی نویســم،قلبــــم خیـــس دلتنـــگی اســــت…وچشمــــانم طـــوفــــانی؛چـــه زود بــا هــم بــودنمـــان خـــاطــره شد…وکـــاش خـــاطـــره هــامـــان بــی رنــگ نشــونـــد…....