در آغوش مرگ

میگفتی: نمیخواستی اینطوری بشه و تو برام همون حرمت همیشه رو داریهمون محمد جواد قبلی هستی براماما من ...من همون محمد جوادتماکجایی که انقدر راحت راه من و تو از هم جدا شدی چیزایی بهم میده مث قرص خوابدلت اروم شد؟؟؟وقتی رفتی نفهمیدی محمدجوادت انقد داغون شدشب شد مست شد خم شد کمر محمدجوادتم خم شدبس کن...هی میگن دستاشون تو دست همدیگستنهام میفهمی چی میگم؟خیلی نامردن اون شبایی که بی تو صب نمیشن خیلی بی معرفتی تو هم رفتی از پیشم؟چه کامی میگیرم از سیگارایی که همه بم میگمن نکشاینا که سیگار نیست اینا همه غم منهغمت تو که تو سینمهتقصیر تو نیست این دوره خیلی نامرده واس...

میدآنی اِشتِبآه اَز کُجــآست ؟؟؟ اَز "تـــــــو" نیســـت!!اِشتِبـــــاه اَز "مــَـــــن" اَســـت ..هــرجــــآ رَنجـــــیدم به رویــــــَت نَیـــــآوَردَم !!لَبخَـــــند زَدَم.....فِکــــرکـــردی دَرد نَدارد..."مـحـــــکم تـَـــر زَدیــــــــ...

هی کسی که به من ایراد میگیری من منم....پسری از همین خاک با یک پیچیدگی ساده و مقداری بــی حوصِــلِگــیه زیـــاد !!! تخریب می کنم آنچه را که نمی توانم باب میلم بسازم... آرزو طلب نمیكنم، آرزو میــــــسازم... لزومی ندارد من همانی باشم که تو فکر می کنی من هـمانـــــی ام که حتی فکــرش را هم نمی توانی بکنی ... لبخند می زنم و او فکر میکند بازی را برده هرگز نمی فهمد با هر کسی رقابت نمی کنم... زانــو نمـــی زَنم، حتی اگر سقف آسمان ، کوتاهتر از قد من باشد زانــو نمـــی زَنم، حتی اگر تمام مردم دنیا روی زانوهایشان راه بروند مــَـــن زانــو نمـــی زَنم.......

یه جایی هست توزندگیبعد ازکلی دویدنیهومی ایستیسرتو میندازی پایین و آروم میگی:خدایادیگه زورم نمیرسه...

هر روز سیگار بکشین،ده سال زودتر میمیرید...هر روز الکل زیاد بخورین،بیست سال زودتر میمیرید...عشق یه طرفه داشته باشین،هر روز میمیرید... :)...

شبها که میخوابمصدای چرخش دستگیرهی دردر خانه میپیچد!و تو پاورچین پاورچیننزدیک میشویروی بستر تنم قدم میزنیو عطرت پر میکند مشامم راچشمانم را باز میکنمپرده تکان میخوردپنجرهها به هم میکوبندو چیزی در درونم فرو میریزدچیزی مثل از دست دادن توکابوس نبودنتچه غمانگیز است.....

گاهی به نبودن خودم فکر میکنم !فکر میکنم که مثلا اگر در فلان عکس دسته جمعی حضور نداشتم آن عکس چگونه بود ؟یا اگر در یک زمان خاص سر کلاس استا ح.ح جانم نبودم چه می شد ؟یا اصلااگر پدرو مادرم فرزندی که من باشم را نداشتند چه می شد ؟یا چرا راه دور برویم ، اگر همین جا و همین ساعت که این متن نوشته می شود من نبودم چه میشد...؟به صراحت میتوان گفت "هیـــــچ" ....جهان بدون من هیچ چیزش نمی شود حتی به گمانم عکس های دسته جمعی بدون حضور من جالب تر هم میشد..یا پدر و مادرم بدون من میتوانستند آدم های خوشبخت تری باشند....ولی شاید هم کسی باشد در این کره ی خاکی که بود و نبود من برایش کمی...

+ حالا که همه چیز بِینمون تموم شده، بیا دوستِ معمولی باشیم_ دوست معمولی چجوری میشه ؟ آهان وایسا خودم بگمیعنی دیگه از این به بعد قرار نیست صبح زود تا از خواب بیدار شدی پیام بدی صبح بخیرمو نگی پامو از خونه نمیذارم بیرون ... بعدشم انقدر زنگ بزنی که خواب از سَرَم بِپَره ... ! شاید حول و حوش ساعت ده پیام بدی : سلام، من فلان جام آدرسشو بلد نیستم ... کمکم میکنی ؟بعدشم قرار نیست من پنج دقیقه بعد با موتور بیام اونجا و غافلگیرت کنم و ببرم برسونمت و دو ساعتم وایسم کارِت تموم شه که بعدش بریم جیگر بزنیم و گازِ دوغو بگیرم رو موهات ... !همون یه جواب باید بدم که بلد نیستم،ببخشی...

سر تا پایم را خلاصه کنند می شوم "مشتی خاک" که ممکن بود "خشتی" باشد در دیوار یک خانه یا "سنگی" در دامان یک کوه یا قدری "سنگ ریزه" در انتهای یک اقیانوسشاید "خاکی" از گلدان یا حتی "غباری" بر پنجره اما مرا از این میان برگزیدند :برای" نهایت" برای" شرافت"برای" انسانیت"و پروردگارم بزرگوارانه اجازه ام داد برای :" نفس کشیدن "" دیدن "" شنیدن "" فهمیدن "و ارزنده ام کرد بابت نفسی که در من دمید من منتخب گشته ام :برای" قرب "برای" رجعت "برای" سعادت "من مشتی از خاکم که خدایم اجازه ام داده:به" انتخاب "به" تغییر "به" شوریدن "به" محبت "به " محبت "به "محبت "به " محبت"وای بر من اگر قدر ندانم…...

چه کسی گفته ﺯﻣﺎﻥ ﻃﻼﺳﺖ ؟ ! !ﻣﻦ ﻣﺰﻩ ﻣﺰﻩ ﺍﺵ کرﺩﻡ . . .ﺯﻣﺎﻥ ﻋﯿﻦ ﺍلکل است . . .ﺛﺎنیه ﺛﺎنیه ﻣﯿﺴﻮﺯاند وﻣﯿﺮود در ﻋﻤﻖ ﻭﺟﻮﺩﺕ . . .ﻣﺴﺖ ﻣﺴﺖ که ﺷﺪی. . .ﭼﺸمهایت را ﺑﺎﺯ میکنی و میبینی . . .ﻋﻤﺮﺕ گذشته. . .ﻭ ﺗﻮ مانده ای و..ﺧﻤﺎﺭی ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺭﻓﺘﻦ یک ﻋﻤﺮ ! ! !...

پریشان است و افسون و هوس در چشم او جمع است پـــــری رو از پـــــریده رنگ آخــــر ڪِــــے خبـــــــــر دارد؟ اگر چه مثل نرگس نیست چشمش سخت بیمار است ڪـمر چـــون مــــو ندارد او ، ولـــــے مــــو تـــا ڪمــر دارد لبش شیرین و حرفش تلخ و چشمش مست و قلبش سنگ درشت و نــــرم را آمیـــخته با خیــــــــــــــر و شــر دارد بــــه یـــاد اولین بیت از ڪتــــابِ خواجــــه افتادم شروع عشق شیرین است، بعدش دردسر دارد...

تنهایت می گذارد، تو می مانی و یک رد پاگرمای دست هایت می رود، سردت می شود، یخ میزنی و پس از مدتی به تنهایی عادت می کنی...تا اینکه لعنتی ای با آتشی در دستانش می آید، گرمت می کند و باعث می شود تنهایی را فراموش کنی، ولی او هم نمی ماند.و دوباره باز همه چیز تکرار می شود،گرمای دست هایت می رود، سردت می شود، یخ میزنی...اما این بار لبخندی گوشه لبانت می شکند، دیگر منتظر هیچ لعنتی ای نیستی، به دنبال آتش نمی گردی، با یخ زدن کنار آمده ای، و تنهایی را هم دوست داری!...

اکنون دیگر "در دسترس" بودنت مهم نیست چون دیگر نه "مشترک" هستی و نه "مورد نظر" ...!هوا سرد است اما نگران نباش سرما نمیخورم ، کلاهی که سرم گذاشتی تا گردنم را پوشانده...!هرکس ک سراغت را میگیرد ، نمیگویم وجود نداری ، میگویم وجودش را نداشتی...!فکر نکن تو فوق العاده بوده ای ، قطع به یقین من کم توقع بوده ام...!حالا هم که اتفاقی نیفتاده ، حادثه ی بین ما ، فقط يک زد و خورد ساده بوده ! تو جا زدی ، من جا خوردم...!زمانی "نبودنت" همه هستی مرا نابود میکرد ولی حالا "بودنت"...!میشود که نباشی؟راستی!سلام مرا به وجدانت برسان...البته اگر بیدار بود......

دِلَم برایِ " تو " ،ببخشید ...!!دِلَم ،برایِ " شما " تَنگ می شود ." خیال پَردازی " که می کنم ،فراموشم می شود ..سَهم مردم شده ای ....

کـاش مـیـشـد بـفـهـمـی..ایـن روزهـا چـقـدر هـوایـیـت شـدم ...کـاش لا اَقـَل مـیـتـونـسـتـی اشـک هـایـی کـه از فـَراقـت،روی گـونـه هـاممـیـلـغـزن پـاک کـنـی..این روزها دیگر هر صدایی که می آید منتظرم تا تو باشیآتشی در سینه دارم که جز با دیدن رویت آرام نمی شودآه....چه طولانی شد این عطش!چقدر جانگداز است این فراق......!!و بـیـقـرارتـر و دیـوونـه تـر از هـمـه زمـان دلـم مـیـخـواهـدت...

چه کار به حرف مردم دارم...زندگی من همین استشب که می شود عاشقانه ای می نویسم...خیره می شوم به عکست و با خودم فکر میکنم:مگر می شود تو را دوست نداشت!!!!؟؟؟؟؟...

ایســــتاده امـــــبگــــذار ســـــرنوشـــت راهـــــش را بـــــرود...!مــــــــــــن،همیــــن جــــا،کنــــار قــــولــهایــت،درســـــت روبــــروی دوســــت داشتـــنتو در عمــــق نبودنــــت،محــــکم ایستــــاده ام...!...

تلـــخ ترین رفتن ها رفتنے است ڪہ با سڪـــوت شروع شود آرے رفتــــــن ها ....شــــــــروعِ یڪ درد است بے پایان تلــــــخ و عمیـــــــق........

تمام غصه ها از همان جایی آغاز می شوند که،ترازو برمی داری و می افتی به جان دوست داشتنت .اندازه می گیری !حساب و کتاب می کنی !مقایـسه می کنی !…و خدا نکند حساب و کتابت برسد به آن جا کـهزیادتر دوستش داشته ای،زیادتر گذشته ای،زیادتر بخشیده ای،به قدر یک ذره،حتی یک ثانیه !درست از همان جاست که توقع آغاز می شود،و توقع آغاز همه رنج هایی است که ما می بریم…...

واژه هـــایم رنـــگ بــاران دارد…وقتـــی از تـــو مــی نویســم،قلبــــم خیـــس دلتنـــگی اســــت…وچشمــــانم طـــوفــــانی؛چـــه زود بــا هــم بــودنمـــان خـــاطــره شد…وکـــاش خـــاطـــره هــامـــان بــی رنــگ نشــونـــد…....